Charcik włoski – informacje o rasie
Charcik włoski to rasa, która od pierwszego spotkania potrafi zachwycić swoją elegancją. Jest niewielkim psem o niezwykle smukłej sylwetce i charakterystycznym, pełnym wdzięku ruchu. Mimo swoich niewielkich rozmiarów pozostaje prawdziwym chartem. To właśnie połączenie wyjątkowej urody, sportowej sprawności i bardzo bliskiej relacji z człowiekiem sprawia, że życie z charcikiem włoskim jest tak wspaniałe.
Zanim jednak zdecydujemy się na szczeniaka, warto dobrze poznać tę rasę. Charcik włoski nie jest nie tylko małym psem, którego łatwo zabrać ze sobą wszędzie. Ma określone potrzeby, temperament i predyspozycje wynikające z jego historii. Jest psem wrażliwym, czułym i bardzo mocno związanym z opiekunem, ale jednocześnie potrafi być niezwykle energiczny, szybki i ciekawski.
Właśnie dlatego warto spojrzeć na niego nie tylko przez pryzmat pięknego wyglądu. Charcik włoski jest rasą, którą trzeba poznać również od strony charakteru, zachowania, zdrowia, wychowania i codziennych potrzeb.
Pochodzenie i historia charcika włoskiego
Jego historia sięga czasów starożytnych. Według wzorca rasy pochodzi od niewielkich chartów, które już w starożytności żyły w Egipcie na dworach faraonów. Na początku V wieku przed naszą erą miały trafić do Włoch przez Lakonię w Grecji, gdzie ich obecność potwierdzają liczne przedstawienia na wazach i innych zabytkach. Największy rozwój rasy przypadł natomiast na okres renesansu, kiedy niewielkie charty były szczególnie cenione na dworach magnackich. Ich sylwetki można odnaleźć na obrazach największych artystów tej epoki.
Nie jest więc przypadkiem, że współczesny charcik włoski ma w sobie tyle elegancji. To cecha, która towarzyszy rasie od bardzo dawna. Przez wieki był ceniony przede wszystkim jako pies do towarzystwa, ale jego budowa cały czas pozostawała budową charta.
Charcik Włoski należy do 10 grupy FCI
W codziennym życiu łatwo zapomnieć, że mamy przed sobą przedstawiciela grupy chartów. Charcik może całe popołudnie przespać na kanapie, a chwilę później pokazać, jak ogromną sprawność i szybkość posiada. To po prostu niewielki chart, który został przystosowany do życia bardzo blisko człowieka.
Wygląd charcika włoskiego
Charcik włoski powinien być przede wszystkim smukły, harmonijny i proporcjonalny. Wzorzec określa go jako miniaturę charta oraz kwintesencję wyrafinowania, elegancji, wdzięku i szyku. Jest to bardzo trafne określenie, ponieważ prawidłowo zbudowany charcik włoski nie powinien być po prostu małym psem na długich nogach. Jego sylwetka ma zachowywać wszystkie charakterystyczne cechy charta.
Zgodnie ze wzorcem wysokość w kłębie powinna wynosić od 32 do 38 cm, a masa ciała nie powinna przekraczać 5 kg. Sylwetka jest kwadratowa, a długość tułowia jest równa lub nieznacznie mniejsza od wysokości w kłębie. Głowa jest wydłużona i wąska, szyja długa, a kończyny długie i smukłe.
To właśnie proporcje są jednym z elementów, na które zwracam szczególną uwagę. Kiedy wiele lat temu zaczęłam ponownie interesować się charcikami włoskimi, nie odpowiadał mi typ, który widywałam w Polsce. Szukałam psa, który będzie wyglądał jak prawdziwa, elegancka miniatura charta. Niestety psy, które widywałam na wystawach bardzo często były znacznie za duże, zbyt ciężkie (co także bywa przyczyną kontuzji), a także często rachityczne.
Dopiero kiedy zaczęłam dokładniej analizować włoskie linie, zobaczyłam, że charcik włoski może wyglądać dokładnie tak, jak powinien. Delikatny, ale nie rachityczny. Smukły, ale nie słaby. Elegancki, ale jednocześnie prawidłowo zbudowany i sprawny fizycznie. A także mieszczący się w rozmiarze i wadze.
To właśnie ten typ charcika włoskiego najbardziej mnie zachwycił i dlatego decyzja o sprowadzeniu naszej suczki z Włoch była dla mnie bardzo świadomym wyborem. Nie szukałam po prostu małego psa. Analizowałam linie, zdrowie, charakter i budowę.
Sierść charcika włoskiego jest bardzo krótka, delikatna i gładka. Rasa nie posiada podszerstka, dlatego jej skóra jest szczególnie narażona na działanie niskiej temperatury i niekorzystnych warunków atmosferycznych. To również jeden z powodów, dla których charcik włoski jest psem zdecydowanie ciepłolubnym. Kolejna wada, którą dość często można zauważyć u charcików to zbyt długi włos, który odstaje np. na ogonie tworząc coś “ala” krótki pióropusz.
Charakter charcika włoskiego
Wzorzec opisuje temperament charcika włoskiego trzema słowami: żywy, czuły i łagodny. W codziennym życiu można jednak zauważyć znacznie więcej cech, które sprawiają, że rasa jest tak wyjątkowa.
Charcik włoski jest psem bardzo mocno nastawionym na człowieka. Potrzebuje kontaktu, bliskości i uczestniczenia w życiu swojej rodziny. Czy to znaczy, że nie przeżyje naszego wyjścia na cały dzień? Oczywiście, że przeżyje. Prawidłowo poprowadzony charcik jest psem tak niewymagającym jak to praktycznie możliwe. Prześpi cały dzień pod kocem, ale kiedy wrócimy będzie chciał pobyć z nami i się przytulić.
Jednocześnie jego ogromną zaletą jest umiejętność dopasowania się do trybu życia opiekuna.
Po wielu godzinach pracy naprawdę doceniam to, że charcik włoski nie wymaga ode mnie każdego dnia tego samego poziomu aktywności. Jeżeli wracam do domu i mamy ochotę iść na dwie godziny do lasu, charcik jest zachwycony i bardzo chętnie korzysta z możliwości biegania i eksplorowania terenu.
Jeżeli natomiast mamy spokojniejszy dzień, kilka minut spaceru, kanapa i odpoczynek również mogą być dla niego wystarczającym planem na wieczór.
To ogromna różnica w porównaniu z temperamentem Parson Russell Terriera, który przez lata był moją pierwszą rasą w hodowli. Parson jest psem niezwykle energicznym, samodzielnym w myśleniu i często bardzo mocno nastawionym na działanie. Charcik włoski jest po drugiej stronie tej barykady. Nie wymaga od nas, on nam oferuje.
Nie oznacza to jednak, że jest psem bez charakteru. Wręcz przeciwnie.
Charcik włoski jest bardzo inteligentny, szybko uczy się nowych rzeczy i zazwyczaj chętnie współpracuje z człowiekiem. Jego wrażliwość sprawia jednak, że sposób prowadzenia psa ma ogromne znaczenie.
Nie jest to rasa, w przypadku której warto stosować twarde, siłowe metody. Charcik może bardzo szybko stracić zaufanie do człowieka, jeżeli nauka będzie opierała się na strachu, presji i karach.
Znacznie lepiej sprawdza się spokojne, konsekwentne wychowanie, w którym pies dokładnie wie, czego od niego oczekujemy, a jednocześnie ma możliwość zdobywania doświadczeń w bezpieczny sposób.
Zachowanie charcika włoskiego w domu
Charcik włoski jest bardzo wygodnym psem do życia w domu. Nie oznacza to oczywiście, że nie potrzebuje ruchu. Oznacza to natomiast, że po zaspokojeniu swoich potrzeb potrafi bardzo dobrze odpoczywać.
To dla mnie jedna z największych zalet tej rasy.
Charcik nie musi cały czas czegoś robić. Nie musi przez cały dzień biegać, pracować ani wymagać organizowania kolejnych aktywności. Potrafi po prostu być obok człowieka.
Jest również psem, który bardzo dobrze odnajduje się w mieszkaniu. Do prawidłowego funkcjonowania nie potrzebuje dużego domu ani ogromnego ogrodu. Znacznie ważniejsze są odpowiednie spacery, możliwość eksplorowania otoczenia, kontakt z człowiekiem i zapewnienie psu spokojnego miejsca do odpoczynku.
W domu trzeba natomiast pamiętać o jego delikatnej budowie. Szczególnie szczeniak powinien mieć odpowiednio przygotowane środowisko. Wysokie meble, śliskie podłogi czy możliwość gwałtownego skakania z dużych wysokości mogą stanowić niepotrzebne ryzyko.
Nie chodzi o to, żeby wychowywać charcika pod kloszem. Chodzi o rozsądne zabezpieczenie środowiska i nauczenie psa bezpiecznego funkcjonowania. Psie dziecko, tak jak ludzkie, chętnie skoczy z wysokości albo przewróci się o własne nogi.
Aktywność i potrzeby charcika włoskiego
Jego ciało zostało stworzone do szybkiego przemieszczania się, a możliwość swobodnego biegania jest dla niego bardzo dużą przyjemnością. Codzienny spacer nie powinien więc ograniczać się wyłącznie do wyjścia na kilka minut w celu załatwienia potrzeb fizjologicznych.
Charcik potrzebuje również możliwości węszenia, obserwowania otoczenia, poznawania nowych miejsc i odpowiedniej dawki aktywności fizycznej.
Jednocześnie jego potrzeby są bardzo indywidualne. Inaczej będzie wyglądał dzień ze szczeniakiem, inaczej z młodym dorosłym psem, a jeszcze inaczej z seniorem. Znaczenie ma także temperament konkretnego osobnika.
W przypadku charcika włoskiego szczególnie ważne jest pamiętanie o jego instynkcie pogoni. To chart i szybko poruszające się zwierzę może uruchomić bardzo silną reakcję pogoni. Dlatego decyzja o spuszczaniu psa ze smyczy powinna być zawsze przemyślana i zależna od konkretnego psa oraz miejsca.
Dobrym rozwiązaniem są bezpiecznie ogrodzone tereny oraz linka treningowa, która pozwala psu korzystać z większej przestrzeni bez niepotrzebnego ryzyka.
Wychowanie charcika włoskiego
Wychowanie charcika włoskiego powinno rozpocząć się od pierwszych dni w nowym domu. Nie dlatego, że jest to rasa trudna, ale dlatego, że szczeniak od początku powinien nauczyć się funkcjonowania w świecie człowieka.
Szczególnie istotna jest nauka samodzielności.
Charcik włoski jest bardzo mocno związany z opiekunem i właśnie dlatego nie warto doprowadzać do sytuacji, w której szczeniak od pierwszego dnia jest praktycznie cały czas przy człowieku. Późniejsze nagłe pozostawienie go samego może być dla niego bardzo trudnym doświadczeniem.
Kiedy odebraliśmy naszą charciczkę z włoskiej hodowli, naukę czystości i zostawania w domu rozpoczęliśmy praktycznie od razu. Nie zostawialiśmy jej jednak na wiele godzin. Zaczynaliśmy wtedy, kiedy była zmęczona, wybawiona, spokojna i sama chciała odpocząć lub zająć się zabawką. Dzięki temu samotność nie była dla niej nagłym wydarzeniem.
W bardzo krótkim czasie zrozumiała, że kiedy człowiek znika z pola widzenia, nic złego się nie dzieje. Ma swoje bezpieczne miejsce, może odpoczywać, a człowiek wróci.
To właśnie takie stopniowe budowanie samodzielności uważam za znacznie lepsze rozwiązanie niż czekanie, aż problem pojawi się gdy będziemy zmuszeni zostawić psa nagle na wiele godzin.
Nauka czystości u charcika włoskiego
Charciki włoskie często mają opinię rasy, która bardzo długo uczy się czystości. Z własnego doświadczenia nie mogę tego potwierdzić, natomiast mam teorię z czego taka reputacja wynika. Po 1 – małe rasy mają mniejsze pęcherze. 10 razy większy owczarek niemiecki ma 10 razy większy pęcherz. Ale nie pije 10 razy więcej, a zaledwie 4 razy więcej. Metabolizm u małych psów jest szybszy, przez co jedzą i piją proporcjonalnie znacznie więcej niż duże rasy. Dlatego pies rasy olbrzymiej może śmiało wytrzymać 10h bez wychodzenia na dwór. Malutki piesek już nie. Dobrze nauczony czystości charcik da radę wytrzymać te 8h. Ale będzie to dla niego trudne. Dlatego warto zadbać by miał możliwość częstszego załatwiania się nawet gdy jesteśmy poza domem. Nasza obydwa importowane charty rozpoczęły naukę czystości jeszcze w Rzymie, zanim wróciły z nami do Polski. Po przyjeździe do domu wiedziały już, czego od nich oczekujemy, a wpadki zdarzały się naprawdę sporadycznie.
W wieku około pięciu miesięcy naukę czystości mogliśmy uznać za zakończoną, dokładnie tak jak w przypadku innych psów, które kiedykolwiek nam towarzyszyły.
Nie oznacza to oczywiście, że każdy charcik włoski będzie miał dokładnie takie same tempo nauki. Każdy szczeniak jest inny. Wiele zależy od organizacji dnia, częstotliwości wychodzenia, umiejętności obserwowania zachowania psa oraz sposobu, w jaki uczymy go załatwiania potrzeb na zewnątrz.
Jeśli szczeniak jest wyprowadzany po przebudzeniu, po jedzeniu, po intensywnej zabawie i po dłuższym bieganiu, znacznie łatwiej uniknąć wpadek.
Jeżeli natomiast zostawimy kilkumiesięcznego szczeniaka na wiele godzin i później będziemy zdziwieni, że załatwił się w domu, problem nie leży w tym, że charcik jest „trudną rasą”. Po prostu oczekiwania były niedostosowane do możliwości psa.
Lęk separacyjny u charcika włoskiego
Charcik włoski jest rasą wrażliwą i silnie przywiązaną do człowieka, dlatego odpowiednia nauka samotności jest bardzo ważna. Nie uważam jednak, że lęk separacyjny jest cechą wpisaną w rasę. Jako zoopsycholog na co dzień pracuję z wieloma psami. Z bardzo różnymi problemami i zdecydowanie widzę zależność pomiędzy opiekunami, a występowaniem lęku separacyjnego. Osoby traktujące psy jak dzieci, ciągle je noszące na rękach i całujące, częściej zgłaszają się z objawami lęku separacyjnego u psa.
Wiele problemów, które później określane są jako „typowe dla charcika”, może mieć swoje źródło w sposobie postępowania ze szczeniakiem. Jeżeli zabieramy psa od matki i rodzeństwa, przenosimy go do zupełnie nowego środowiska, a następnego dnia zostawiamy samego na osiem czy dziesięć godzin, trudno oczekiwać, że będzie to dla niego neutralne doświadczenie.
Tak samo, jak gdy bierzemy go i przez 3 tygodnie nie zostawiamy nawet na sekundę. A potem nagle wychodzimy do pracy.
Okres adaptacji ma znaczenie!
Charcik powinien stopniowo nauczyć się, że człowiek może wyjść z pomieszczenia, a później wrócić. Powinien mieć możliwość odpoczynku bez ciągłego kontaktu z opiekunem. Powinien również nauczyć się, że samotność nie jest karą.
Zdrowie charcika włoskiego
Jednym z najczęściej powtarzanych tematów związanych z charcikiem włoskim są złamania kończyn. Sama długo zastanawiałam się nad tym, czy rzeczywiście rasa jest tak wyjątkowo narażona na urazy, jak wynikało z liczby historii, które znajdowałam w internecie.
Tym bardziej że miałam już doświadczenie z własnym szczeniakiem Parson Russell Terriera, który złamał łapę. I nie stało się to podczas żadnej ekstremalnej aktywności. Szczeniak wszedł na wysoką półkę i niefortunnie z niej skoczył. To doświadczenie bardzo zmieniło moje spojrzenie na temat urazów u szczeniąt.
Charcik włoski rzeczywiście ma delikatną konstrukcję i w przypadku młodego psa trzeba zachować szczególną ostrożność. Nie oznacza to jednak, że jest psem, który nie może normalnie biegać, bawić się czy być aktywny. Wręcz przeciwnie, prawidłowo zbudowany charcik jest sprawnym, szybkim psem.
Problemem może być natomiast niekontrolowana aktywność. Gwałtowna zabawa z dużo większym psem, skoki z dużych wysokości czy śliskie podłoże, które mogą stworzyć ryzyko urazu. Szczeniak nie rozumie jeszcze konsekwencji swoich pomysłów. I tutaj rolą człowieka jest właśnie zapewnienie mu bezpieczeństwa. A także wybranie psa z linii, w których takie urazy nie są codziennością.
Zdrowie charcika włoskiego to jednak znacznie szerszy temat. Odpowiedzialna hodowla powinna uwzględniać zdrowie rodziców, historię linii, badania oraz prawidłową selekcję hodowlaną.
Równie ważne jest późniejsze życie psa. Prawidłowe żywienie, odpowiednia masa ciała, aktywność fizyczna, higiena jamy ustnej, profilaktyka weterynaryjna i odpowiednia opieka nad aparatem ruchu mają ogromne znaczenie dla jego dobrostanu. W profilach naszych psów można zapoznać się z wykonywanymi przez nas badaniami.
Pielęgnacja charcika włoskiego
Pod względem pielęgnacji charcik włoski jest rasą stosunkowo łatwą. Krótka sierść nie wymaga strzyżenia ani skomplikowanych zabiegów. Nie oznacza to jednak, że pielęgnacja może być całkowicie pominięta.
Delikatna skóra wymaga odpowiedniej ochrony. Regularne wyczesywanie pomaga usunąć martwy włos i zanieczyszczenia, a kąpiele powinny być wykonywane przy użyciu odpowiednio dobranych kosmetyków.
Warto również regularnie kontrolować pazury, uszy i jamę ustną. Higiena zębów powinna być elementem codziennej rutyny, a nie działaniem podejmowanym dopiero wtedy, gdy pojawi się problem.
Czy charcik włoski potrzebuje groomera?
Nie w takim znaczeniu, jak rasy wymagające strzyżenia czy regularnego trymowania.
Czy wartom jednak odwiedzać z nim groomera?
Zdecydowanie tak!
Wizyta w salonie może być również elementem socjalizacji. Pies poznaje obcą osobę, dotyk, stół groomerski, suszarkę, nowe dźwięki i sytuacje. Jeżeli wszystko odbywa się spokojnie i odpowiednio do możliwości szczeniaka, takie doświadczenia mogą być bardzo wartościowe.
Zapraszamy wszystkie charciki na wizyty zarówno adaptacyjne dla szczeniąt jak i późniejszą pielęgnacje do naszego salonu PSOM WOLNO w Warszawie.
Charcik włoski zimą
Charcik włoski jest psem zdecydowanie ciepłolubnym. Krótka sierść, brak podszerstka i bardzo smukła budowa sprawiają, że niskie temperatury odczuwa znacznie mocniej niż wiele innych ras. Dlatego ubranie w chłodniejszych miesiącach jest w przypadku charcika normalnym elementem opieki. Nie chodzi tu o modę, a o komfort termiczny naszego psiaka.
Jesienią, zimą i podczas chłodnych, deszczowych dni odpowiednio dobrane ubranie może pozwolić charcikowi normalnie korzystać ze spacerów bez nadmiernego wychłodzenia.
Charcik włoski a dzieci
Charcik włoski może bardzo dobrze funkcjonować w rodzinie z dziećmi, ale jego delikatna budowa wymaga odpowiedzialności ze strony dorosłych. Małe dziecko nie powinno samodzielnie podnosić psa, przytulać go na siłę czy przeszkadzać mu podczas odpoczynku. Charcik jest niewielki, dlatego przypadkowe nadepnięcie czy upadek dziecka na psa może go po prostu skrzywdzić. Przy odpowiednim podejściu charcik może stworzyć z dziećmi bardzo bliską relację. Najważniejsze jest nauczenie zarówno psa, jak i dziecka wzajemnych granic.
Charcik włoski a inne psy
Charciki włoskie zazwyczaj bardzo dobrze odnajdują się w towarzystwie innych psów. Są społeczne i często chętnie korzystają z możliwości wspólnej zabawy.
Dobierając towarzystwo dla charcika, warto zwracać uwagę nie tylko na to, czy drugi pies „lubi psy”, ale również na jego temperament, wielkość i sposób zabawy, bo pamiętajmy, że wbiegający w innych owczarek nie będzie najlepszym wyborem do zabawy, dla szalejącego 3 – kilogramowego szczeniaka.
Dla kogo jest charcik włoski?
Charcik włoski jest świetnym wyborem dla osoby, która szuka psa bardzo blisko związanego z człowiekiem, ale jednocześnie chce mieć możliwość aktywnego spędzania z nim czasu.
Może mieszkać w mieszkaniu. Może mieszkać w domu. Może towarzyszyć człowiekowi podczas spacerów po lesie, podróży, wyjazdów czy codziennego życia. Potrafi być aktywny, ale potrafi również odpoczywać. Jest to zwierzę bardzo uniwersalne, co nie jest cechą wielu ras.
To pies wrażliwy, dlatego potrzebuje świadomego opiekuna. Potrzebuje wychowania, ale nie nadmiernie twardej ręki. Potrzebuje ruchu, choć musi codziennie pokonywać dziesiątek kilometrów. Potrzebuje bliskości, ale jednocześnie powinien nauczyć się samodzielności.
Nie wybrałabym charcika włoskiego wyłącznie dlatego, że jest piękny.
Wybrałabym go dlatego, że jego temperament, potrzeby i sposób funkcjonowania pasują do mojego życia.
I dokładnie w taki sposób polecam podejmować decyzję o wyborze każdej rasy.
Najczęstsze pytania o charcika włoskiego
Czy charcik włoski nadaje się do mieszkania?
Tak. Charcik włoski może bardzo dobrze funkcjonować w mieszkaniu. Potrzebuje przede wszystkim odpowiedniej ilości ruchu, spacerów, możliwości eksplorowania świata oraz kontaktu z człowiekiem.
Czy charcik włoski jest aktywny?
Tak. Jest prawdziwym chartem i potrzebuje ruchu oraz możliwości biegania. Jednocześnie bardzo dobrze potrafi odpoczywać w domu po zaspokojeniu swoich potrzeb.
Czy charcik włoski jest trudny w wychowaniu?
Nie. Jest inteligentny, wrażliwy i zazwyczaj chętnie współpracuje z człowiekiem, chociaż nie jest służalczy w żadnym calu. Jego współpraca będzie wyglądała zupełnie inaczej niż w przypadku owczarków. Najlepsze efekty daje spokojne, konsekwentne wychowanie oparte na zrozumieniu potrzeb psa.
Czy charcik włoski ma problemy z nauką czystości?
Nie, ale jeśli będziemy zaniedbywać jego potrzeby to może zacząć załatwiać się w domu. Prawidłowo prowadzony szczeniak może nauczyć się czystości bardzo sprawnie. Duże znaczenie ma częstotliwość wychodzenia, obserwowanie potrzeb psa i właściwa organizacja pierwszych tygodni w nowym domu.
Czy charcik włoski może mieć lęk separacyjny?
Może, jak każda inna rasa. Jednak przy prawidłowym wychowaniu nie jest to rasa, która ma do tego predyspozycje. Prawidłowa nauka samodzielności od pierwszych dni ma ogromne znaczenie.
Czy charcik włoski łamie łapy?
Delikatna budowa sprawia, że urazy mogą się zdarzyć, szczególnie u szczeniąt. Nie oznacza to jednak, że charcik jest psem „łamliwym”. Bardzo ważne jest odpowiednie zabezpieczenie środowiska i niedopuszczanie do niekontrolowanych skoków oraz niebezpiecznych zabaw. Jak na razie na naszym hodowlanym liczniku jest jedna złamana łapa u parsona i zero u charcika.
Czy charcik włoski marznie?
Tak. Jest to rasa ciepłolubna i w chłodniejszych temperaturach często potrzebuje ubrania chroniącego przed zimnem, wiatrem i wilgocią.
Czy charcik włoski nadaje się dla rodziny z dziećmi?
Tak, ale dzieci powinny być nauczone prawidłowego obchodzenia się z psem, a kontakty z małymi dziećmi powinny być nadzorowane przez dorosłych. Delikatna budowa charcika wymaga szczególnej ostrożności.
Czy charcik włoski może mieszkać z innymi psami?
Tak. Wiele charcików bardzo dobrze funkcjonuje w grupie psów. Trzeba jednak zwracać uwagę na wielkość i sposób zabawy innych zwierząt, ponieważ duży i bardzo energiczny pies może przypadkowo zrobić charcikowi krzywdę.
Charcik włoski – rasa wyjątkowa nie tylko z wyglądu
Charcik włoski jest rasą, która zachwyca nie tylko wyglądem. To pies o bardzo specyficznym charakterze, dużej wrażliwości i ogromnym przywiązaniu do człowieka. Jednocześnie pozostaje sprawnym, szybkim i aktywnym chartem.
Z jednej strony mamy niezwykle eleganckiego, niewielkiego psa, który po aktywnym spacerze potrafi rozłożyć się wygodnie na kanapie. Z drugiej strony mamy zwierzę, które jest w stanie osiągać imponujące prędkości, uwielbia ruch i nie straciło charakterystycznych cech swoich przodków. Charcik włoski nie jest rasą, którą warto wybierać wyłącznie oczami.
Jego wygląd jest oczywiście wyjątkowy i właśnie on często przyciąga do rasy po raz pierwszy. Jednak dopiero poznanie charakteru, potrzeb i codziennego funkcjonowania pozwala zrozumieć, czy rzeczywiście jest to pies odpowiedni dla konkretnej osoby.
Dla mnie odpowiedź była jednoznaczna.
Po wielu latach życia z Parson Russell Terrierami, Amstafami, Border Collie, Bokserami i kundelkami, chciałam poznać rasę zupełnie inną charakterologicznie. Analizowałam ją długo, rozmawiałam z hodowcami, oglądałam linie, interesowało mnie zdrowie, budowa i temperament. Ostatecznie nasza pierwsza charciczka przyjechała do nas z Włoch i bardzo szybko pokazała mi, że był to właściwy wybór.
Dzisiaj wiem, że charcik włoski jest rasą, która może doskonale odnaleźć się w codziennym życiu człowieka. Potrzebuje odpowiedzialnej opieki, właściwego wychowania i zrozumienia swojej natury, ale w zamian daje niezwykle bliską, niewymagającą relację, która jest tak prosta jak oddychanie.
I chyba właśnie ta relacja jest tym, co w charciku włoskim cenię najbardziej.